W skład tego zestawu wchodzą nagrania:
1. Obserwacja oddechu
2. Pełna uwaga
Ćwiczenia na nagraniach inspirowane są medytacją wglądu.
Doskonalenie praktyki zaczynamy od obserwowania oddechu, potem rozszerzamy tę uwagę na odbiór wewnętrznych doznań ciała i umysłu, związanych z oddychaniem, potem na odbiór przez ciało bodźców zewnętrznych, dochodzących przez zmysły, a w końcu obserwujemy również aktywność umysłu, czyli przepływające myśli.
Medytacja to termin stary, jak świat.
Mówią o medytacji mistrzowie Wschodu i Zachodu. Możemy śmiało przyjąć, że termin medytacja oraz wskazówki związane z medytowaniem sięgają czasów Wed Hinduskich, czyli 1500 – 500 przed naszą erą, albo co najmniej czasów Buddy (ok. 500 BC).
Na temat typów i zasad różnych tradycji medytacyjnych znajdziesz wiele informacji w książkach i internecie. Jednak medytowanie nie jest teorią i nie wystarczy
o niej czytać. Umiejętność tę zdobędziesz tylko wtedy, gdy będziesz praktykować.
Głęboki spokój wynikający
z medytacji – od ponad 20 lat medytuję w tradycji vipassana – pomaga mi w moim życiu.
Wiem też, z własnego doświadczenia nauczycielki mindfulness oraz
z kontaktów z innymi nauczycielami, że medytacja, rozumiana jako pozostawanie w postawie obserwatora, łagodzi odczucie stresu, pozwala dostrzec strumienie myśli i radzić sobie z ich natłokiem.
Praktyka pełnej uwagi w pozycji siedzącej jest trochę bardziej zaawansowana, z czasem prowadzi do doświadczenia stanu głębokiej medytacji, który znacznie zwiększy Twój spokój i radość życia.
Poprzez uważną obserwację i medytację, możesz zmienić ocenę pojawiających się zdarzeń i znacznie podnieść jakość swojego życia.
Praktykowanie pomaga rozwinąć w sobie nawyk zatrzymywania się.
I w czasie pracy, i w prywatnym życiu.
Zatrzymaj się na moment i popatrz w dal, wsłuchaj się w dźwięki, poczuj zapachy. Weź głęboki oddech i uświadom sobie, w jakim jesteś nastroju. Bądź uważna, uważny na sygnały ciała – ono jest twoim sprzymierzeńcem.
Wraz z praktyką dostrzeżesz połączenia między sygnałami z zewnątrz,
a ich odbiorem w ciele. Może, gdy słyszysz dźwięk, napnie się lub zacznie pulsować jakaś część ciała?
Może odbierzesz jakiś ruch w ciele, gdy dochodzi do ciebie zapach, powiew powietrza lub ciepło czy zimno?
Zadaniem skupienia uwagi jest dostrzec te powiązania
i z ciekawością się im przyglądać.
Czy tak samo reagujesz na wszystkie dźwięki, wszystkie zapachy, wszystkie obrazy? Czy pewne reakcje wywołują jakieś uczucia? Co konkretnie się zdarzyło w ciele, że umysł nazwał to „spokój” albo „niechęć”?
Za chwilę zaczniesz obserwację.
To będzie niezbyt długie ćwiczenie, więc nawet gdy wykonujesz je
pierwszy raz, nie sprawi ci kłopotu.
Praktykuj z nagraniem, obserwuj rzeczywistość bez oceniania jej.
Bądź tu-i-teraz.
Nie poddawaj się myślom z przeszłości lub przyszłości.
Delektuj się chwilą, która jest.

